Choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego (gonartroza) jest najczęstszym schorzeniem układu ruchu i istotnym problemem zdrowia publicznego. Charakteryzuje się postępującą degeneracją chrząstki stawowej, zmianami w kości podchrzęstnej oraz przewlekłym stanem zapalnym błony maziowej. W patogenezie kluczową rolę odgrywają mediatory zapalne, w tym cytokiny oraz czynniki związane z degradacją macierzy pozakomórkowej, prowadzące do utraty struktury i funkcji stawu. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym oraz badaniach obrazowych, takich jak RTG, USG i rezonans magnetyczny. Leczenie ma charakter wielokierunkowy i obejmuje interwencje niefarmakologiczne, farmakoterapię oraz indywidualizację postępowania w zależności od stadium choroby. Szczególną rolę w terapii odgrywają leki SYSADOA, w tym ASU, które wykazują działanie przeciwzapalne, anaboliczne i antykataboliczne. Mechanizm działania ASU obejmuje hamowanie produkcji cytokin prozapalnych (m.in. IL-1β, IL-6) i metaloproteinaz oraz stymulację syntezy kolagenu typu II i proteoglikanów. Badania kliniczne potwierdzają skuteczność ASU w redukcji bólu, poprawie funkcji stawu oraz zmniejszeniu zapotrzebowania na NLPZ, co przekłada się na poprawę bezpieczeństwa terapii. Preparat może być stosowany na wszystkich etapach choroby, zarówno we wczesnych stadiach zapalnych, jak i w zaawansowanych zmianach zwyrodnieniowych, stanowiąc ważny element terapii multimodalnej.
Autor: Rafał Borkowski
W operacjach pediatrycznych na kręgosłupie, w tym korekcji młodzieńczej skoliozy idiopatycznej, podczas monitoringu neurofizjologicznego coraz częściej zwraca się uwagę z jednej strony na zwiększenie precyzji pomiaru przewodnictwa impulsów nerwowych w szlakach rdzenia kręgowego, a z drugiej – na zmniejszenie ryzyka inwazyjności stosowanych metod stymulacji i rejestracji. Nowością w tym zakresie jest rejestracja potencjałów za pomocą elektrod powierzchniowych vs. igłowych, które są stosowane jako standard. Celem artykułu jest prezentacja wyników badań porównawczych neuromonitoringu śródoperacyjnego, podczas jednoczesnej rejestracji za pomocą elektrod powierzchniowych oraz igłowych ruchowych potencjałów wywołanych (MEP) indukowanych bodźcem elektrycznym przezczaszkowo. Przedstawiono wyniki analizy parametrów amplitudy oraz latencji potencjałów rejestrowanych przed i po korekcji skolioz, wskazujących na użyteczność nieinwazyjnej rejestracji elektrodami powierzchniowymi, przy zachowaniu zasady ich precyzyjności w określeniu przewodnictwa neuronalnego w szlakach rdzeniowych.